Czy nasze dzieci będziemy szczepić na… trądzik?

with Brak komentarzy

            Trądzik pospolity – około 80% osób w wieku 11-30 lat choć raz w życiu borykało się z tą przypadłością. Choć wydaje się niegroźny może uprzykrzyć życie. W skrajnych przypadkach pozostawia głębokie blizny, przebarwienia i znacznie wpływa na emocjonalne życie osoby chorej, na jej postrzeganie samej siebie.

Leczenie trądziku często to wieloletnia współpraca pacjenta i dermatologa połączona z wizytami u kosmetolog i odpowiednią pielęgnacją. Niestety, często nawet po udanej kuracji pojawiają się nawroty choroby i trądzik może niespodziewanie wrócić po latach.

twarz_tradzik

Grupa naukowców ze Stanów Zjednoczonych (a jakże!), Tajwanu i Niemiec skupiła się na roli jednego z głównych czynników biorącego udział w powstawaniu trądziku zapalnego – Propionibacterium acnes (P. acnes). O tej bakterii wspominałam już przy okazji artykułu dotyczącego redukcji tej przypadłości dietą (KLIK!).

Na czym polegała praca naukowców?

            Najpierw zlokalizowali dokładny cel – stał się nim czynnik CAMP* (Christie-Atkins-Munch-Petersen), czyli toksyna produkowana przez P.acnes. Następnie zmodyfikowali genetycznie czynnik (wprowadzono mutacje) i zauważyli, że dzięki temu P.acnes ma upośledzoną zdolność do kolonizacji myszy i wywoływania u nich stanu zapalnego. Wskazuje to w takim razie na ważną rolę CAMP w procesie powstawania zmian chorobowych.

Następnym krokiem było szczepienie myszy czynnikiem CAMP by wywołać odpowiedź immunologiczną na ten czynnik i nakłonić organizm do produkcji przeciwciał, które będą w późniejszym czasie „detektorami” CAMP w organizmie i dzięki czemu będą go rozpoznawały jako wroga i rozpoczynały walkę z najeźdźcą.

Co się okazało? Zaszczepienie myszy CAMP faktycznie spowodowało, że wzrost P.acnes na powierzchni ich skór był zredukowany i zmniejszył się stan zapalny.

Kolejnym krokiem było utworzenie modelu trądziku poprzez pobranie zmian trądzikowych ze skór osób dotkniętych tą przypadłością. Służyło to ocenie czy przeciwciała przeciwko CAMP skutecznie neutralizują stan zapalny wywołany przez trądzik. Model pozwolił zaobserwować obniżoną produkcję dwóch czynników stanu zapalnego po wprowadzeniu przeciwciała. Co to oznacza? Mówi to nam, że CAMP jest czynnikiem ważnym w rozwoju stanu zapalnego w trądziku pospolitym i jest to pierwszy krok w kierunku opracowania szczepionki na trądzik.

szczepionka_tradzik

Co o tym myślę?

            Niewątpliwie jest to bardzo ciekawy i duży krok w kierunku walki z trądzikiem, jednak wszystkie clickbaitowe nagłówki póki co mogą trochę zbastować 😉 Trądzik pospolity to złożona przypadłość – rolę odgrywa tu wspomniany P.acnes, ale i przerost gruczołów łojowych wraz z nadprodukcja łoju, nadmierne i nieprawidłowe rogowacenie naskórka, poziom hormonów – zwłaszcza androgenów.

A Ty? Skusiłabyś się na szczepionkę na trądzik? Koniecznie podziel się przemyśleniami w komentarzach 🙂

Dziękuję Ci za przeczytanie tego artykułu – spędzam mnóstwo czasu by stworzyć artykuł, który sama chciałabym znaleźć w Internecie. Będzie mi miło, jeśli dasz mi znać, że jesteś i czytasz! 
• Pozostaw komentarz – Twoja opinia, wiosek, uwaga, pozytywny odzew są dla mnie ważne. Czytam wszystkie komentarze i motywują mnie one do pracy :).
• Podziel się linkiem do artykułu – jeśli to, co przeczytałaś/eś w jakiś sposób Cię poruszyło, zaciekawiło, było dla Ciebie nowe, to daj znać o nim znajomym.
• Dołącz do mnie na facebooku – chcę wiedzieć, że jesteś, dołącz do facebooka, a będziesz dowiadywała się wcześniej o planowanych artykułach: Fanpage Ula Nowak Blog

 

z-naukowego-na-nasze

 

  • *info dla „kumatych” i w temacie – nie należy mylić CAMP z cAMP 😉

 

 

 

 

 

 

 

 

LITERATURA:

  1. NOSZCZYK, M. Kosmetologia pielęgnacyjna i lekarska. 2013. ISBN: 978-83-200-4561-1
  2. WANG, Yanhan, HATA, Tissa R., TONG, Yun Larry, KAO, Ming-Shan, ZOUBOULIS, Christos C., GALLO, Richard L. & HUANG, Chun-Ming. The anti-inflammatory activities of Propionibacterium acnes CAMP factor-targeted acne vaccines. Journal of Investigative Dermatology. 2018, s. 1–10